Artikelen

Het was op een feestje dat Pascal Zijlstra* van 14 jaar op een stoel in slaap viel en ‘s ochtends pas wakker werd. Met natte kleren. Tot op dat moment wist niemand van dit probleem. Pascal redde het gezicht met een verhaal over oververmoeidheid en het griepje dat heerste. En Pascal’s moeder ondersteunde het verhaal. De meeste kinderen accepteerden het en de dagen erop werd Pascal eigenlijk nauwelijks gepest.

Wat denk jij nu: is Pascal een jongen of een meisje?

In dit geval is Pascal een meisje. Maar als je dacht dat het een jongen was, had je een grotere kans gehad. Want het is een feit dat nog steeds meer jongetjes dan meisjes last hebben van bedplassen. In de kinderjaren hebben beide geslachten heel veel met elkaar gemeen, maar op dit vlak is er wel een duidelijk onderscheid is.

Jongens en bedplassen

Uit onderzoek blijkt dat enuresis nocturna maar liefst twee keer zo vaak bij jongens als bij meisjes voorkomt. En hoewel experts het niet helemaal eens zijn wat hiervan de oorzaak is, zijn er onderzoeken gedaan die suggereren dat meisjes eerder volledige blaascontrole ontwikkelen dan jongens.

Dr. Michael Ritchey, uroloog bij het Academisch Ziekenhuis in Houston, Texas, zegt dat dit toegeschreven zou kunnen worden aan het feit dat de druk om te plassen bij jongetjes direct bij de geboorte hoger is. Dit zou van invloed kunnen zijn op hoe sterk ze hun plas kunnen ophouden. Hij plaatst hier wel de kanttekening bij dat dit nooit onderzocht is.

Het zou ook kunnen komen doordat de blaas van jongens later volgroeit is dan die van meisjes. Volgens de Amerikaanse Universiteit voor Kinderpsychologie, kan bedplassen meestal worden verklaard doordat het bereiken van blaascontrole bij sommige kinderen langzamer dan normaal verloopt.

Dr. Christopher Cooper leidt de afdeling Pediatrische Urologie van de universiteit van Iowa, Amerika. Hij wijst op het feit dat dit verschil tussen jongens en meisjes verdwijnt tegen de tijd dat ze in de puberteit raken.

En hoewel de kans op bedplassen bij jongens groter is dan bij meisjes, zijn er verder weinig verschillen. Dus niet qua leeftijd waarop ze eroverheen groeien, maar ook niet hoe vaak en in welke mate het gebeurt.

Verschillende manieren van aanpak

In de praktijk blijkt er ook weinig verschil in hoe jongens en meisjes reageren op behandelmethodes. "Dit kan ook aan de behandelmethodes zelf liggen, omdat deze zich richten op andere aspecten van het probleem", zegt Dr. Cooper.

Het is ook niet duidelijk hoe en of er überhaupt verschillende aanpakken moeten komen. "Het belangrijkste is dat je de situatie van je eigen kind gewoon goed begrijpt", zegt Inge Zijlstra*, de moeder van de 14-jaar oude Pascal (van hierboven) en de 12-jarige Vincent* die ook in bed plast. "Ga te werk als een detective en ga door met ieder klein ding waarvan je merkt dat het werkt."

Inge gebruikt dezelfde aanpak wat betreft gesprekken over bedplassen met haar kinderen en maakt ze duidelijk dat het een erfelijke aandoening is waaraan zij niet schuldig zijn. Het gebruik van DryNites Absorberende broekjes voor de nacht heeft ervoor gezorgd dat beide kinderen heel goed met het bedplassen hebben leren omgaan.

Wisselende reacties

Pascal schaamde zich erg op het feestje en was bang om ermee geplaagd te worden. Zou het makkelijker voor haar zijn geweest als ze een jongen was? Sommige ouders die zowel een jongetje als een meisje hebben die bedplassen, hebben de indruk dat meisjes meer moeite met de emotionele en sociale aspecten hebben.

Het zelfvertrouwen van onze dochter heeft er best onder te lijden gehad. "Ze dacht dat ze de enige was uit haar groep met dit probleem. Ze is iets gerustgesteld nu ze weet dat haar oma het tot haar 17e deed en haar tante tot ze 15 was. En ik plaste nog vaak in mijn bed tot ik 5 was en mijn man tot zijn 12e."

Wilma van Gemert* is moeder van twee meisjes en een jongen en ook zij heeft het gevoel dat de meisjes anders op het bedplassen reageren dan haar zoon. "Zeker mijn jongste dochter ervoer het heel anders dan mijn zoon", aldus Wilma. "Ze was erg bang dat anderen er achter zouden komen. Meisjes hebben vaker logeerpartijtjes dan jongens en terwijl mijn zoon wat introverter is, is zij juist heel open. Beide meisjes wilden al vroeg zonder luier, terwijl mijn zoon juist heel laat op het potje ging plassen. En het maakte hem ook niet zo uit of zijn kleding nu nat werd of niet".

Dr. Ritchey heeft een andere kijk hierop. Hij hoort juist van ouders waarvan het jongetje veel vaker uit logeren gaat en het een grotere impact op zijn sociale leven heeft.

Gelijke behoeften

Of het nu om een jongen of een meisje gaat, beiden hebben evenveel liefde en aandacht nodig.

Ouders moeten hun kind echt heel duidelijk maken dat het niet hun schuld is, zegt Dr. Cooper. "Ze moeten zich goed realiseren dat het kind hier niets aan kan doen en het niet expres doet. Er is geen enkel kind dat willens en wetens in zijn broek plast, of dat nu overdag of ‘s nachts is. Jongens en meisjes hebben allebei de ondersteuning van hun ouders nodig."

Omdat jongens en meisjes fysiek wel degelijk verschillend zijn, zijn de producten van DryNites speciaal voor hen ontwikkeld. Het biedt bescherming waar zij het het meeste nodig hebben. Ook de opdruk is typisch voor jongens of meisjes, zodat het kind zich zelfverzekerder kan voelen. De ontwerpen worden uitgezocht door kinderen zelf, zodat het er als echt ondergoed uitziet. Zo kunnen ze vol zelfvertrouwen de nacht in.

* Hoewel bedplassen niet iets is om je voor te schamen (er zijn immers ruim 200.000 kinderen in Nederland die hier last van hebben), hebben we om privacyredenen de namen van de betrokken personen veranderd.