Artikelen

Niets mooier als dat je kinderen dezelfde lach hebben als jij. Of dezelfde krullen. Of net zo opgewekt zijn. Als je kind in bepaalde dingen op je lijkt, bevestigt dat dat we ons nageslacht hebben zekergesteld. Maar soms geven we ook dingen door die je liever niet had doorgegeven. Want als je zelf als kind in je bed hebt geplast, wil je je eigen kind dat natuurlijk liever besparen.

Het zit allemaal in de genen

Dr. Carolyn Thiedke is professor in familierelaties binnen het academisch ziekenhuis van Zuid-Carolina, Amerika. Volgens haar speelt erfelijkheid een grote rol bij bedplassen. "Er zijn natuurlijk heel veel factoren die van invloed zijn op het bedplassen, maar vast staat dat als de ouders vroeger in bed plasten, er een grotere kans is dat het kind dit ook doet. Kinderen waarvan een van de ouders vroeger in bed plasten, hebben een kans van 43% dat zij dat ook doen", zo zegt ze. "Als beide ouders dat deden, is die kans zelfs 77%."

Ouders die vroeger zelf in bed hebben geplast, hebben vaak te maken met minstens één kind dat dat nu ook doet. Tamara Nichols uit Dallas, Amerika, heeft vroeger tot haar achtste in bed geplast. Daarna is het minder geworden totdat het na vier jaar helemaal over was. En nu ziet ze hoe haar dochter hetzelfde patroon volgt. "Kim is nu twaalf", zegt ze, "en plaste eigenlijk tot haar zesde iedere nacht in bed. Totdat ze tien was, gebeurde het nog zo’n twee keer per week en nu is het zo goed als gestopt. Tracy is nu acht jaar en ook zij plast in bed, vrijwel iedere nacht."

Toch is het doorgeven van het fenomeen bedplassen niet simpel te verklaren – en ook niet per definitie slecht. Onderzoekers van de UCLA hebben ontdekt dat ouders die bedplassen doorgeven aan hun kinderen, ook hun intelligentie doorgeven. Uit hun onderzoek bleek dat kinderen die in bed plasten net als hun ouders vroeger, vaak een IQ hadden wat hoger dan gemiddeld was.

Uit eigen ervaring

Greg Smith uit Dallas, Amerika, merkt dat het bedplassen van zijn dochter hun relatie eigenlijk sterker heeft gemaakt. "Samantha is zes jaar en plast iedere nacht in haar bed. Ik weet nog goed hoe moeilijk dat was tussen mij en mijn ouders en dat geeft mij een hele speciale verbintenis met Sam. Misschien nog wel dieper dan mijn vrouw met haar heeft."

Veel ouders gebruiken hun eigen ervaringen om zich beter in de gevoelens van hun kinderen te kunnen verplaatsen. Zo kunnen ze er zorgvuldig mee omgaan en er geen issue van maken. "Ik weet wat ze doormaakt", zegt Greg. "Ik doe alles om haar gerust te stellen en haar het gevoel te geven dat ik niet teleurgesteld ben. En ik steek er veel energie in om haar een fijn gevoel te geven, zowel lichamelijk als geestelijk."

Ouders die in bed plasten kunnen hun kind vaak op de juiste manier helpen. "Blijf rustig. Neem de tijd. Wees geduldig", zegt Nichols. "Geef je kind heel veel knuffels en bevestiging. Maak je eigen bedplassen bespreekbaar, zodat zij zich veilig voelen om hun bedplassen met jou te kunnen bespreken."

Als je weet dat je ouders vroeger hetzelfde hebben meegemaakt, kun je daar als kind veel vertrouwen uit halen. Nichols weet uit eigen ervaring dat kinderen er bijna altijd overheen groeien. En ze doet er alles aan om ervoor te zorgen dat haar dochters deze fase doorstaan zonder dat het invloed heeft op hun zelfvertrouwen. Als je meer wilt weten over de oorzaken van bedplassen en de rol van erfelijkheid hierbij, kijk dan verder op de DryNites® Kids site.

Behandelingsadvies

Volgens Dr. Thiedke maakt het voor de behandeling van bedplassen niet uit of erfelijke factoren een rol spelen of niet. De eerste stap is gemotiveerd zijn. "Ouders moeten er zeker van zijn dat hun kind zo’n behandeling echt wil...", zegt Dr. Thiedke. "Als het kind er niet 100% voor open staat, zal de behandeling waarschijnlijk minder goed aanslaan."

Wat erg belangrijk is, zeker als het bedplassen erfelijk is gebleken, is dat de ouders goed begrijpen dat het kind het niet expres doet. Daarom heeft straffen geen zin en zijn schaamtegevoelens echt niet nodig.

Tegenwoordig wordt aan ouders veel beter advies gegeven dan vroeger. Dat is op basis van ervaringen die zijn opgedaan uit periodes dat zij zelf in hun bed plasten. "Vertel je kind over hoe je het zelf hebt meegemaakt, zodat zij zich niet alleen voelen", zegt Smith. "Wees altijd opbouwend en geef nooit kritiek of zelfs straffen. Knuffelen is erg belangrijk, dus doe het veel en vaak. Zorg dat de was zonder blikken of blozen wordt gedaan." In alles wat Greg zegt, hoor je hoe hij het vroeger als klein jongetje zelf heeft doorstaan. En hoe goed het is voor zijn dochtertje om dat te weten.